Łączenie

Konsola pojawia się na dwa sposoby: gdy zostanie znaleziona w tej samej sieci Wi-Fi co telefon albo gdy po zalogowaniu wyświetli się na liście z Twojego konta. Wyszukiwanie w sieci nie przechodzi przez sieć dla gości, drugi router ani VPN, więc najpierw to sprawdź i zostaw konsolę włączoną lub w trybie spoczynku. Jeśli nadal jej nie widać, w kroku „Wybierz konsolę” dotknij „Wpisz adres IP” i podaj adres konsoli. Konsolę z wpisanym adresem trzeba sparować kodem.

W sieci, która wygląda na jedną, może to mieć kilka przyczyn. Sieć dla gości jest odgrodzona od głównej, nawet na tym samym routerze. Router, który nadaje pasmom 2,4 GHz i 5 GHz różne nazwy, może umieścić oba urządzenia w osobnych podsieciach, a niektóre routery nie pozwalają urządzeniom bezprzewodowym widzieć się nawzajem. Trasę może też przejąć VPN albo aplikacja prywatnego DNS. Uruchom diagnostykę połączenia i sprawdź pozycję „Ta sama sieć co konsola”, która pokazuje oba adresy.

„Rozpocznij strumieniowanie” samo wybudza konsolę z trybu spoczynku i czeka do około 25 sekund, a tryb pada ponawia próby przez około 30 sekund. Konsolę możesz też wybudzić ręcznie w „Ustawienia → Konsole”, opcją „Wybudź konsolę” w menu trybu pada albo widżetem na ekranie głównym. Działa to tylko w tej samej sieci i tylko wtedy, gdy konsola na to pozwala: w jej ustawieniach oszczędzania energii włącz „Pozostań połączony z internetem” i „Włącz uruchamianie konsoli z sieci”.

Konsola prowadzi tylko jedną sesję zdalną naraz, a wciąż korzysta z niej inny telefon, tablet albo komputer. Tryb pada na innym telefonie też się liczy. Zakończ sesję na tamtym urządzeniu albo na samej konsoli i spróbuj ponownie.

Konsola potrzebuje kilku sekund, żeby zwolnić poprzednią sesję. W tym czasie aplikacja po cichu ponawia próbę co 2 sekundy przez maksymalnie 20 sekund i łączy się, gdy tylko konsola będzie gotowa. Komunikat „Konsola jest zajęta” pojawia się dopiero wtedy, gdy konsola jest zajęta także po tym czasie.

Konsola jest włączona, ale odrzuca połączenia zdalne. Na konsoli otwórz „Ustawienia → System → Remote Play”, włącz „Włącz Remote Play” i połącz się ponownie. Ostatni znany stan pokazuje pozycja „Remote Play w konsoli” w diagnostyce połączenia.

Przy strumieniu lokalnym tak. Aplikacja ponawia próbę do trzech razy, z coraz dłuższą przerwą, poddaje się po około 30 sekundach i proponuje diagnostykę połączenia. Połączenie zdalne nie ponawia prób, więc połącz się ponownie z karty konsoli. Aplikacja nie ponawia też prób, gdy konsola jest zajęta, wyłączona, ma wyłączone Remote Play albo wymaga aktualizacji aplikacji, bo kolejna próba nic by nie dała.

Osiemnaście rzeczy na tym telefonie, na drodze do konsoli, na drodze do internetu i w sieci domowej konsoli: możliwości urządzenia, sieć telefonu, ta sama sieć co konsola, stan konsoli, Remote Play w konsoli, czas odpowiedzi i wahania, szacowana prędkość łącza, aplikacje VPN i filtrujące, zakłócenia Bluetooth, UPnP routera, tłumaczenie adresów sieciowych, publiczny adres IPv4, połączenie z PlayStation Network, konto, ekran zewnętrzny oraz publiczny adres konsoli, UPnP routera konsoli i typ NAT konsoli. Czerwone i żółte pozycje mają podpowiedź, jak to naprawić, a raport można skopiować, udostępnić albo wysłać do nas mailem.

Poza domem wybierz „Zdalnie” na karcie konsoli i dotknij „Graj zdalnie”. Połączenie idzie przez Twoje konto, więc konto trzeba dodać przez zalogowanie, a konsolę raz dopasować. Połączenie trwa zwykle od 20 do 40 sekund, a aplikacja sama próbuje UPnP na domowym routerze. Jeśli się nie uda, komunikat podaje przyczynę; najczęstsze opisują kolejne pytania, a jednym z obejść jest VPN do domu.

Połączenie zdalne musi wiedzieć, która konsola z Twojego konta to ta sparowana na tym telefonie. Dotknij karty albo otwórz „Ustawienia → Połączenie zdalne” i raz wybierz ją w sekcji „Konsole na Twoim koncie”. Konsola musi być już sparowana na tym telefonie, a konto musi być dodane przez zalogowanie, a nie przez Online ID.

Przyczynę podaje komunikat na ekranie. Konsola nie odpowiedziała: zostaw ją włączoną lub w trybie spoczynku, z włączonymi opcjami „Pozostań połączony z internetem” i „Włącz uruchamianie konsoli z sieci” w ustawieniach oszczędzania energii. Sieć nie pozwala na bezpośrednie połączenie: spróbuj innej sieci, włącz w Ustawieniach „Zgadywanie portów dla połączenia zdalnego” albo użyj VPN do domu. Operator dzieli jeden publiczny adres między wielu użytkowników: przekierowanie portów nie pomoże, więc zmień sieć albo użyj VPN. Logowanie wygasło: zaloguj się ponownie na to konto.

Tam, gdzie trudno połączyć się z PSN, połączenie zdalne potrzebuje dwóch różnych dróg: strumień gry musi łączyć się bezpośrednio, a logowanie i połączenie z PSN mogą iść przez proxy. Aplikacja proxy w trybie VPN wciąga do swojego tunelu także strumień gry i sesja zostaje przerwana. Przełącz aplikację proxy na proxy dla wybranych aplikacji i dodaj Relaypad do jej listy wykluczeń. Potem otwórz „Ustawienia → Proxy połączenia z PSN” i wybierz „Automatycznie” albo wybierz „Ręcznie” i wpisz lokalny port aplikacji proxy (typ HTTP, host 127.0.0.1; Clash zwykle używa 7890, v2rayNG 10809). Pozycja „Połączenie z PlayStation Network” w diagnostyce połączenia pokaże, czy to działa.

Zwykle nie. Połączenie zdalne samo próbuje UPnP, a przekierowanie pomaga tylko wtedy, gdy połączenie blokuje domowy router, a nie gdy operator dzieli jeden adres między wielu użytkowników. Jeśli jednak go potrzebujesz, „Ustawienia → Przekierowanie portów routera” może przekierować porty automatycznie albo wypisać je do ręcznej konfiguracji. Przekierowane porty wystawiają konsolę do internetu, więc bezpieczniejszym wyborem jest VPN do domu.

Otwórz diagnostykę połączenia i zajrzyj do sekcji „Sieć domowa konsoli”. Pomiar odbywa się, gdy telefon jest w sieci Wi-Fi konsoli albo gdy łączysz się zdalnie. Podwójny NAT to dwa routery jeden za drugim, zwykle modem operatora plus twój własny router: przełącz modem w tryb mostu albo włącz w modemie strefę DMZ wskazującą na twój router. CGNAT oznacza, że operator dzieli jeden publiczny adres między wiele domów, więc przekierowanie portów nie pomoże: poproś operatora o publiczny adres IP. W obu przypadkach zadziała też VPN do domu, na przykład Tailscale, bo nie wymaga bezpośredniego połączenia z zewnątrz.

Tak, przez VPN do domu. Postaw stale włączone urządzenie w sieci konsoli i połącz telefon z tą siecią: Tailscale na NAS-ie, Raspberry Pi albo komputerze załatwia to jedną komendą (tailscale up --advertise-routes=twoja.siec.domowa, a potem zatwierdź trasę w panelu administracyjnym), a router z wbudowanym serwerem WireGuard albo OpenVPN działa tak samo. Gdy VPN jest połączony, jak zwykle dotknij „Rozpocznij strumieniowanie” na karcie konsoli: wyszukiwanie w sieci nie przechodzi przez VPN, więc aplikacja próbuje też adresu, który konsola miała w domu. Konsola musi być wcześniej sparowana w domu, a ograniczeniem stanie się prędkość wysyłania domowego łącza.

Jedno i drugie, i nic to nie kosztuje. Każda sparowana konsola zostaje na liście, a każdą można powiązać z innym kontem w Ustawienia, Konsole. Samymi kontami zarządza się w Ustawienia, Konta.

Konsole, konta i klucze parowania nie trafiają do kopii zapasowej w chmurze, więc na nowym telefonie konfigurujesz wszystko od nowa: dodaj konto i raz sparuj każdą konsolę. Jeśli przeniesienie danych z telefonu na telefon zabrało listę konsol, klucze i tak zostają na starym telefonie, bo są z nim związane: otwórz „Ustawienia → Konsole”, wybierz konsolę i dotknij „Sparuj ponownie”. Konto dodane przez zalogowanie może też poprosić o ponowne zalogowanie.